دروغ نمی شود گفت

امروز ناخودآگاه یاد یکی از مصاحبه ها ی تلویزیونی (اگر اشتباه نکنم ۵ یا ۶ سال پیش) با محمود دولت آبادی افتادم. در آن مصاحبه از دولت آبادی سوال شد : رابطه ی شما با سینما چطور است؟ دولت آبادی جواب داد: ” خوب نیست،خوب نبود و خوب نخواهد بود. من با صنعت که قاطی […]

بهانه ای برای نوشتن

مدتهاست قصد دارم بنویسم، چندین موضوع هم در ذهن دارم و چند خطی راجع به هر کدام نوشتم اما در نهایت به مرحله ی کامل شدن و انتشار نمی رسند:یکی به این بهانه که خیلی مفصل است و باید دقیق به آن پرداخت و حالا وقت این کار نیست،دیگری به این خاطر که ایده ای […]

به امید هوای تازه تر

امسال هم سال نو مثل پارسال در شرایطی از راه رسید که بساط کرونا هنوز پهن است . سال گذشته کرونا برای ما یک بیماری جدید و ناشناخته بود و امسال بیماری قدیمی و نسبتا شناخته شده ای که حالا مبتلا شدن به آن چندان هم غیر عادی و حساسیت برانگیز نیست. انگار وقتی به […]

به کجا چنین شتابان ( یادداشتی درباره ی حافظه ی تاریخی روان شناسی در ایران)

انسانی را فرض کنید که دچار اختلال فراموشی ست و هیچ اتفاق یا هیچ انسان دیگری را از گذشته به یاد نمی آورد. همچنین فرض کنید این انسان بی خاطره به غیر از خودش و کسانی که حرفها و نظرات او را تکرار و تایید می کنند با هیچ فرد دیگری ارتباط ندارد .( ارتباط […]

روان شناسی حرفه است ،نه شغل

اغلب پیگیر اخبار جامعه ی روان شناسی ایران هستم . با اینکه این روزها خبرهای تلخ و ناراحت کننده در مقایسه با خبرهای خوب بیشتر منتشر می شود اما چاره ای نداریم جز اینکه خبرهای خوب را هم از لابه های خبر های بد بیرون بکشیم و به آنها توجه کنیم . چند شب پیش […]

درباره ی آلن دوباتن

آلن دوباتن نویسنده ی محبوب من است . نمی دانم چند سال دیگر هم ،همچنان مثل امروز مشتاق خواندن آثارش هستم یا نه،به هر حال به چند دلیل در حال حاضر نویسنده ای ست که بی تفاوت از کنارش عبور نمی کنم : اول – سوالات زیادی داشتم(عمدتا در حوزه ی روابط عاطفی) و دوباتن […]

نقطه ی بهینه ی امیدواری و ناامیدی

پیش نوشت: تقریبا دوماهی ست که به شکل منظم می نویسم و اینستاگرام منتشر می کنم. نوشته هایی عمدتا از جنس حرف زدن.نوشته هایی که بر حسب انتظارات و نیازهای مخاطبان هستند: کوتاه، خیلی ساده،بدون پیچیدگی و همه فهم. نمی دانم اینستاگرام تو را عجول و کم حوصله می کند یا تو وقتی عجول و […]

امیدواری یا ناامیدی ،مسئله این است

هیچ وقت اجازه ندهید آنچه را دوست دارید حقیقت داشته باشد ،یا آنچه را که فکر می کنید حقیقت بودنش برای بشر مفید است شما را منحرف کند.فقط و تنها به اینکه واقعیت ها چه هستند نگاه کنید. برتراند راسل امید منبع رنج و اشتیاق انسان مدرن کتاب می خواند ، فیلم می بیند ،تجزیه […]

یک معرفی مختصر

پیش نوشت اول : روزهای قرنطینه برای من پر از خستگی و استرس بود والبته با این همه میدانم که تمرکز نداشتن برای نوشتن هم، نوعی بهانه تراشی ست . بالاخره این روزها به قول شاهین کلانتری از ننوشتن خسته شدم. پیش نوشت دوم: “دوستی” عنوان مقاله ای ست که به تازگی خواندم. چند کتاب […]

خود آگاهی

چند ماه پیش در یکی از جلسات سخنرانی استاد مصطفی ملکیان شرکت کردم. بعد از پایان جلسه جمعیت زیادی اطراف استاد ملکیان حلقه زده بودند و زمان هم خیلی کم بود .من سوالی را تقریبا با عجله پرسیدم: به نظر شما مرزی هست بین آدمی که عزت نفس داره و اجازه نمیده بهش بی احترامی […]